Τα ταξίδια ακούγονται πάντα πολύ γοητευτικά. Όλοι έχουμε διαβάσει ένα blog που μας ξεσήκωσε, έχουμε ακούσει αφηγήσεις από φίλους και γνωστούς που γύρισαν από την τελευταία τους περιπέτεια και έχουμε σκεφτεί τι καλά που θα ‘ταν…
Η αλήθεια όμως είναι ότι δεν είναι πάντα εύκολο να το πάρεις απόφαση να ξεκινήσεις. Ειδικά όταν δεν το έχεις ξανακάνει, ή έχεις καιρό να το κάνεις ή εν τω μεταξύ, έκανες οικογένεια και δεν έχεις ακόμα τολμήσει να σχεδιάσεις απόδραση για όλους σας μαζί. Κι αν το κομμάτι του σχεδιασμού είναι εύκολο (ψάχνεις, βρίσκεις, διαπραγματεύεσαι, κλείνεις εισιτήρια/δωμάτια) τι γίνεται όταν πλησιάζει η μέρα που πρέπει να τα σηκώσεις όλα σε βαλίτσες και να κλειδώσεις πίσω σου την πόρτα;
Click here to read this post in English!
Για πολλούς, ακόμα και συχνούς ταξιδιώτες, η μέρα της αναχώρησης είναι ιδιαίτερη και συμπεριλαμβάνει μεγάλη πίεση, πρακτική ή ψυχολογική. Πρακτικά, το να φύγεις συμπεριλαμβάνει ένα μεγάλο κομμάτι προετοιμασίας. Λίστες για να μην ξεχαστούν πράγματα, επαφές και οργάνωση δραστηριοτήτων που ίσως πρέπει να γίνουν από πριν, χαρτιά και γραφειοκρατία αν πρέπει να βγάλεις διαβατήρια, βίζα ή κάρτα υγείας. Και φυσικά, την αιώνια πάλη ανάμεσα στο κομμάτι του εαυτού σου που ξέρει ότι δεν χρειάζεσαι τέταρτο παντελόνι και στο άλλο κομμάτι του εαυτού σου που απαντά μονίμως “κι αν το χρειαστώ και δεν το έχω”;
Για μια γρήγορη λίστα του τι βασικά χρειάζεσαι οπωσδήποτε, διάβασε εδώ!
Υπάρχει όμως και ένα ασύνειδο, σκοτεινό κομμάτι μέσα στους περισσότερους από εμάς, το οποίο συντηρεί ένα φόβο, κι ας μην το ομολογούμε πάντα. Είναι ο φόβος της στιγμής που πρέπει να αποχωριστούμε την ασφάλεια της ρουτίνας μας. Εκεί που έχει φορτωθεί το αυτοκίνητο, έχουν κλείσει τα παντζούρια, τα νερά, το wifi, έχεις κλειδώσει και σκέφτεσαι πυρετωδώς μην έχεις ξεχάσει κάτι που θα χρειαστείτε οπωσδήποτε. Εκεί που πηγαίνεις να πετάξεις τα σκουπίδια και έχεις την αίσθηση ότι όλοι ξέρουν ότι φεύγεις για ταξίδι και σε κοιτάνε με κατηγόρια. Πού πας; Πώς φεύγεις; Είσαι σίγουρος ότι θα τα βρεις όλα εδώ όταν γυρίσεις; Πού θα βρεις γάλα αύριο το πρωί; Θα μπορέσεις να κοιμηθείς σε ξένο κρεβάτι; Γιατί φεύγεις;
Ξέρεις όμως κάτι; Θα φύγεις, θα γυρίσεις και η ρουτίνα σου θα είναι ακόμα εκεί. Η θέση που παρκάρεις συνήθως θα είναι άδεια, το ψιλικατζίδικο θα έχει φρέσκο γάλα. Οι γείτονες θα σου πουν καλημέρα, το σπίτι σου θα αεριστεί και θα φωτίσει και θα είναι όπως πριν. Μόνο εσύ θα είσαι διαφορετικός/ή.
Θα έχεις ταξιδέψει.




